Jak komunikować się z Podopiecznym z demencją? cz. 2.

Niestety częstą tendencją w pracy ze starszymi ludźmi jest traktowanie Seniorów, jak dzieci i stosowanie zdrobnień, np. Proszę umyć rączki lub Idziemy na spacerek. Taka postawa Opiekuna osób starszych wpływa niekorzystnie na Podopiecznego, ponieważ może poczuć się lekceważony lub nie traktowany poważnie. Równie ważne jest unikanie liczby mnogiej, jak: ubierzemy się, poćwiczymy, która może burzyć poczucie samodzielności i odrębności seniora. Jeśli mimo stosowania się zasad prawidłowej komunikacji widoczne jest, że Podopieczny nie rozumie co chce się mu przekazać, należy zadbać o odpowiednie miejsce i w tym wypadku, upewnić się czy Senior ma założony aparat słuchowy z działającą baterią, a z otoczenia usunięto wszelkie możliwe źródła hałasu, jak telewizor, radio, otwarte okno mogące zagłuszać nadawanie komunikatów.

Z racji kłopotów z pamięcią Podopieczny może zapominać co robił poprzedniego dnia lub kilka godzin wcześniej, ale doskonale pamiętać wydarzenia ze swojego dzieciństwa czy młodości, które mają dla niego szczególną wartość. W chwilach, kiedy Podopieczny nie pamięta czegoś, o co go pytamy, nie powinniśmy podkreślać jego niedyspozycji w zakresie pamięci i potęgować złość. Zamiast naciskać i się złościć można zachęcać do wspominania przeszłości, wspólnego przeglądania albumów ze zdjęciami czy powtarzania znanych piosenek albo wierszy. Spędzony wspólnie przyjemny czas, może przy okazji pomóc Seniorowi w pracowaniu nad pamięcią.

Komunikacja to nie tylko słowa, niezwykle istotne w kontakcie z drugim człowiekiem, a szczególnie z osobami starszymi są gesty, mimika i postawa ciała. Bywa, że ciepły dotyk stanowi dla Seniorów, zwłaszcza obłożnie chorych, najbardziej uprzejmą formę rozmowy i jest nawet bardziej ceniony niż słowa. Nie we wszystkich przypadkach czuły uścisk czy pogładzenie po ramieniu będzie z ochotą przyjmowane przez chorego, dlatego dobrze jest stosować rodzaj bliskości w zgodzie z granicami intymności drugiej osoby. Dodatkowo, warto utrzymywać stały kontakt wzrokowy z osobą, z którą prowadzi się aktualnie rozmowę, co daje jej poczucie większego komfortu i tego, że jest wysłuchana. Oprócz zainteresowania konwersacją i rozmówcą wyraża to również szczerość intencji. Unikanie kontaktu wzrokowego może być odbieranie jako nieuczciwość lub ignorowanie jego aktualnych potrzeb.

Dodatkowym czynnikiem uniemożliwiającym komunikację z osobą starszą, wywołującym u opiekunów uczucie stresu, może być nieodpowiednia znajomość języka obcego. Dlatego też poniżej dołączamy kilka gotowych prawidłowych komunikatów do codziennego stosowania:

Nieprawidłowy komunikat

Prawidłowy komunikat

Nie wolno Pani/Panu tego ruszać!

Es ist Ihnen verboten es anzurühren.

/es ist inen ferboten es ancuryren/

Proszę tego nie dotykać./ Proszę to zostawić.

Fassen Sie das nicht an, bitte.

/fasen zi das niśt an bite/

 

Niech Pani/Pan tego nie używa!

Benutzen Sie das nicht.

/benucen zi das niśt/

Tym będzie Pani/Panu wygodniej.

Damit wäre es Ihnen bequemer.

/damit wejre es inen bekwejmer/

Znowu Pani/Pan zapomniał zgasić światło!

Sie haben wieder vergessen das Licht auszumachen!

/zi haben wida fergesen das liśt auscumachen /

Proszę zgasić światło.

Machen Sie bitte das Licht aus.

/machen zi bite dat liśt aus/

Teraz umyjemy ręce/twarz.

Jetzt werden wir die Hände/das Gesicht waschen.

/ ject werden wir di hende/das geziśt waszen/

Proszę umyć teraz ręce/twarz.

Waschen Sie jetzt die Hände/das Gesicht, bitte.

/ waszen zi ject di hende/das geziśt bite/

Niech Pani/Pan zostawi tę łyżkę!

Lassen Sie diesen Löffel!

/lasen zi dizen lyfel/

Wygodniej będzie jeść to danie widelcem.

Es wäre bequemer, diese Speise mit der Gabel zu Essen.

/es wejre bekwejmer dize szpajze mit der gabel cu esen/

POWRÓT >>